Cześć,
Nigdy nie sądziłam, że będę miała okazję przywitać Was w takim wpisie na moim blogu. Jednak idą z prądem postanowiłam się z Wami podzielić moimi doświadczeniami z korzystania z aplikacji, które z założenia służą do randkowania. Chciałabym z tego zrobić serię, chcę Wam dzisiaj opowiedzieć jak to się zaczęło i dlaczego ja w ogóle postanowiłam to zrobić i czemu byłam tam aż tak długo.
Na wstępie chcę zaznaczy, że mówię o swoich doświadczeniach, a one mogą się różnić w zależności na jakich ludzi tam traficie. Od razu też ostrzegam, że nie będę podawać ani imion, ani zbytnio charakterystycznych rzeczy odnośnie konkretnych osób tam, bo wiem że wiele osób trafia na tych samych użytkowników, a ja wychodzę z założenia, że dynamika znajomości zależy od dwóch stron, więc to, że ja mam jakieś doświadczenia to nie znaczy, że Wy też musicie. Będzie mi oczywiście miło, jeśli będziecie chcieli podzielić się swoimi doświadczeniami ze mną, albo z innymi w komentarzach.
Czasem śmieję się do znajomych, że Tinder powinien mi zaproponować współpracę, bo tyle osób dzięki mnie, albo i przeze mnie założyło tam konta, że dla nich jestem czystą żyłą złota. Prawda jest taka, że w swoim gronie byłam prekursorką korzystania z tych aplikacji. W styczniu 2018 roku, po rekonwalescencji po ciężkim związku postanowiłam założyć aplikacje o nazwie Tinder. O tej aplikacji jeszcze wtedy nie było tyle legend co teraz, nie mówię, że była to nowość w Polsce, ale na pewno był mniejszy rozgłos. Założyłam aplikację tą z ciekawości, jednak nie było to moje pierwsze zatknięcie z pisaniem z ludźmi w necie, więc chyba było mi łatwiej niż osobom, które na apkach zaczynają swoją przygodę.
Oczywiście wiem, że jest grono ludzi, którzy nie rozumieją idei poznawania ludzi przez internet, jednak ja uważam, że jest to znak naszych czasów. Zwłaszcza w dobie pandemii. Uważam, że dzisiaj już nie tak łatwo poznać ludzi na żywo. Zwłaszcza kobiety dzisiaj nie podchodzą tak entuzjastycznie do zagadywania ich w miejscach publicznych. Po za tym każdego dnia wszyscy się gdzieś spieszymy, idziemy ze znajomymi, czy mamy słuchawki na uszach. Oczywiście poznawanie ludzi przez internet może nieść za sobą niebezpieczeństwo, ale według mnie można być ostrożnym i nadal korzystać z tego typu miejsc w sieci. O bezpieczeństwie na randkach z internetu opowiem Wam w następnym wpisie z tej serii.
Chciałabym też powiedzieć, że jak we wszystkim w swoim życiu widzę plusy i minusy korzystania z tego typu portali. Nie zamierzam ani gloryfikować, ani postępiać takich aplikacji. Sama korzystałam z nich długo. Nie uważam, żeby były one aktem ostatecznej desperacji, uważam, że jest to dobra forma do poznania nowych ludzi, jeśli mamy tylko na to ochotę.
Jak odniosę się do komentarzy, że jestem jeszcze młoda i znajdę miłość życia i nie muszę używać aplikacji randkowych, bo przecież mam jeszcze czas? Nad naszym społeczeństwem nadal wisi widmo ustatkowania się, jakby znalezienie partnera, ślub i dzieci były jednym wyjściem do szczęśliwego życia. Nawet na młodych ludziach jest presja posiadania, drugiej, przysłowiowej połówki jabłka. Ciężko tej presji nie ulec, gdy jesteśmy wychowywani w duchu, że potrzebujemy jakiejś połówki, bo bez niej jesteśmy niekompletni. Mimo, że po latach jestem jak najbardziej ambasadorką bycia singlem i uważam, że będąc nim możemy się rozwijać i poznawać siebie, to jednak wiem co to presja by mieć chłopaka, drugą połówkę.
Tak doszło do tego, że założyłam aplikacje randkowe. One wszystkie działają na podobnych zasadach, masz sekcję gdzie przelatują ci profile innych użytkowników (głównie z twoich okolic) i na podstawie zdjęć i paru słów o sobie, decydujemy czy damy komuś w prawo ( na tak), czy w lewo (na nie). Jeśli ta osoba też da nam w prawo, to robi się "match", albo "para" i możemy z tą osobą popisać. Nie jest to zbyt skomplikowane, działa na bardzo prostej zasadzie i w sumie łatwo się w tym połapać. Załóżmy, że mamy ze sobą tą parę i co dalej? I ktoś musi się odezwać, żeby ta rozmowa się zaczęła. A reszta wydarzeń zależy tylko i wyłącznie od nas.
Jeszcze przed założeniem konta według mnie warto wyznaczyć sobie granice. Na tych portalach jest mnóstwo ludzi, każdy z nich tak naprawdę chce czegoś innego. Wyznaczenie sobie co jest dla ciebie okej, a co nie okej, jest dobrym początkiem. Chociaż zakładanie, że znajdziemy miłość życia jest według mnie nad wyraz. Lepiej się nie nastawiać, wtedy się nie rozczarujemy, chociaż według mnie warto jest mieć ogólne założenia.
Są osoby, które na aplikacjach randkowych szukają relacji fwb, ons, które oparte są na seksie i doznaniach cielesnych. Więc po prostu jeśli ktoś to zaznacza na początku, a ty jednak wolisz i myślisz o stabilnej relacji na przyszłość to po prostu łatwiej wyeliminujesz tych ludzi, z którymi ci nie po drodze. Kolejną ważną sprawą jest stawianie sobie granic, że to jest dla ciebie okej, a to nie. Zapewnia ci to i bezpieczeństwo i komfort psychiczny.
Aplikacje randkowe rządzą się swoimi prawami. Przez 3,5 roku kiedy je miałam ( z przerwami na relacje) nauczyłam się pewnych zachowań, które dla mnie dyskwalifikują kandydatów na stracie, bo też trochę szkoda mi było czasu. Ja też wiele relacji z przenosiłam do realnego życia, byłam na wielu randkach i o tym też Wam opowiem.
Dzisiejszy wpis ma tylko wyjaśnić Wam po co ja tam w ogóle byłam. Dać Wam zarys tych aplikacji, powiedzieć o czym będzie seria i zachęcić Was do dzielenia się swoimi własnymi doświadczeniami w komentarzach.
Zapraszam Was więc na kolejne posty z tej serii, jak i innych na moim blogu.
Widzimy się już niedługo.
Trzymajcie się ciepło,
XOXO.